banner
banner

कम्युनिष्ट शासनको पतन हुँदैछ

प्रा.डा. दुर्गा दाहाल -
नेपाली कांग्रेसका प्राक्तन केन्द्रीय प्रशिक्षक र नेपाली जन सम्पर्क समिति अमेरिकाका पूर्व उपाध्यक्ष 
नेपाल अहिले इतिहासमै सर्वा्धिक संकटको भुमरीमा परेको छ । एकातिर. राष्ट्रीयताको दुहाई दिएर सत्तामा आसीन नेकपाको सरकारले जनताको आशा र अपेक्षा बमोजिम काम गर्न बिल्कुलै सकि रहेको छैन भने अर्र्काितर कमजोर प्रकृति र प्रवृतिको प्रतिपक्षी दल कांग्रेसले पनि  आफ्नै पार्टी्भित्रको आन्तरिक कलहले गर्दा सबल भूमिका निर्वाह गर्न सकि रहेको छैन । 
नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी कम्युनिजमको खोल ओढेर र राष्ट्रीयताको दुहाई दिएर अराष्ट्रीय गतिविधिमा संलग्न रहेको कुरा अहिले आएर छर्लंग भएको छ । आफ्ना कार्यकर्ता र मतदातालाई समेत गुमराहमा राखि हिन्दु धर्म, भाषा, साहित्य, सँस्कृति र कला( कौशललाई समेत लत्याएर कृश्चियन धर्मको प्रचार प्रसारमा यस दलका शीर्षस्थ नेताहरू घुँडा  टेकेर कतिसम्म लागि  परेका रहेछन भन्ने कुरा संचार माध्यमहरूमा सार्वजनिक भैसकेको छ । नेकपाका तथाकथित मुर्धन्य नेताहरूले देशी, विदेशी दलाल हरूको उक्साहट र निर्देशनमा जन ईच्छा विपरीत कसैले नचाहेको र नमागेको धर्म्निरपेक्षता र संघीयता  कसरी डलरको लोभमा सीमित घृणित स्वार्थको खातिर भित्र्याएछन भन्ने कुराको अब धेरै व्याख्या गरि रहनु पर्दैन । 
नेपाली कांग्रेसका शीर्षस्थ नेताहरूले पनि  इमान्दारीपूर्वक भन्नु पर्छस् उनिहरूसंग चैं चुपचाप बसेर उक्त दुई प्रस्ताव हरूलाई समर्थन गर्नु पर्ने 
बाध्यता र विवशता किन थियो ? नेपाली काँग्रेसका चैँ कुन नेताहरूको यस कु(कृत्यमा मिलीभगत थियो ? 
नेपाली कांग्रेसका पिता महामानव बी. पी कोइराला, लौहपुरुष गणेशमान सिंह र सन्तनेता किसुनजीले पनि राष्ट्रियता, धर्म, भाषा र सँस्कृतिलाई खातरा रहेको कुरालाई हृदयंगम गर्दै संवैधानिक राजतंत्रको पक्षमा आफ्नो धारणाहरू राख्नु भएको थियो । त्यसैगरि, नेकपा एमालेका तत्कालीन नेता मनमोहन अधिकारी, जननेता मदन भण्डारी लगायतका कतिपय दुरदर्शी नेताहरूले पनि राष्ट्रीयता संकटग्रस्त हुने भयले संवैधानिक राजतंत्रकै पक्षमा आफ्ना सारगर्भित विचारहरू राख्नु भएको थियो । 
तर विडम्बना । अहिलेका शीर्षस्थ नेताहरूको अकर्मण्यता, अदुरदर्शिता, नेतृत्वहीनता, दास मनोवृत्ति र दरिद्र मानसिकताले गर्दा हाम्रो सार्वभौम राष्ट्रको अस्मिता बलात्कृत भएको छ । जब राष्ट्रनै बलात्कृत भएको अवस्था छ भने कैयौँ निर्मला, बिमला, रमिला र प्रमिलाहरू दिनहुँ बलात्कार हुनेनै भए । 
प्रत्येक पार्टीका मुष्टिमेय र अपवादमा परेका नेताहरू बाहेक हरेक दलका  नेताहरूले जनता र राष्ट्रियता माथि गद्दारी गर्दै आएका रहेछन् भन्ने कुराको पोल क्रमशः खुल्दै आएको छ। परम देशभक्त र सक्कली राष्ट्रसेवक भन्ने नेताहरू कतिसम्म देशद्रोही र राष्ट्रभक्षक रहेछन् भन्ने कार्यहरूको पर्दाफाश हुँदै आएको छ अब । 
मुलुकमा भ्रष्टाचार, अत्याचार. अनाचार, बलात्कार व्याप्त छ । शान्ति–सुरक्षाको स्थिति कहाली लाग्दो छ । सीमा नियंत्रणमा छैन । बजार भाउ अनियन्त्रित र छाडा छ । विधार्थीहरू अपहरण र बलात्कारमा परेका छन् । अन्धेर नगरीस चौपट मंत्रीको अव्यवस्था विद्यमान छ ।
संविधान एकातिर छस कामकुरो अर्का्तिर छ । सबै राजा र रानी भएका छनस कार्यकर्ताहरू पंगु नेताहरूका ठेकेदार भएका छन् । म्यानपावरका संचालकहरू राजदूत भएका छन् । राजनैतिक दलका भागवण्डामा उपकुलपति र प्रबन्धकहरू भएका छन । अदक्षहरु विभिन्न विभागहरूमा अध्यक्ष भएका छन । विदेशी राजदुतावास  हरूले हाम्रो मुलुक चलाउँदैछन । हाम्रो देशका जनताले मतदान गर्छन तर भारतले प्रधानमंत्री र मंत्रीहरू तोक्छ । योभन्दा ठुलो दुर्दशा र दुर्ग्ति नेपालको इतिहासमा कहिल्यै भएको थिएन । 
कम्युनिस्ट दलभित्र पनि देशभक्त र इमान्दार नेताहरू अझै नभएका हैनन् तर उनिहरू आफ्ना अग्रज नेताहरूका बारेमा बोल्न सक्तैनन किनकि यो दलमा वैयक्तिक स्वतंत्रता हुन्न । व्यक्तिमाथि दल हावी हुन्छ । र, यो दलले जनआस्था र विश्वास गुमाई सकेकाले अब यस्को पतन अवश्यमभावी छ ।
नेकपा पतनका कारणहरू ः
१. प्रधानमंत्री के. पी वलीको दंभ, व्यक्तिगत तथा एकांगी निर्णय र बालहठ 
२. निर्मला हत्याकाण्ड
३. वाइडवडी जहाज प्रकरण 
४. होली वाईन 
५. व्याप्त भ्रष्टाचार 
६. शुन्य दण्डहीनता 
७. गलत सल्लाहकार मण्डली 
८. सधैं सपना बाँडने, काम कम गर्ने
९. अनावश्यक कुरामा टीका(टिप्पणी गरि आफै खाल्डामा पर्ने आदि इत्यादि ।
अतः अब जनताले कांग्रेसलाई भारी मतले मतदान गर्ने छन स् तर कांग्रेसले जनचाहना र भावना बमोजिम काम गर्नु पर्ने छ ः
१. बी. पी द्वारा प्रतिपादित राष्ट्रियता, प्रजातन्त्र 
(गणतंत्र) र समाजवादको आधारमा नीति–निर्माण र परियोजनाहरू बनाउने ।
२. अबको महाधिवेशनमा धार्मिक स्वतंत्रता सहितको हिन्दुराष्ट्रको पक्षमा  जनमत बनाउने 
३. संघीयता खारेज गर्ने 
४. आधुनिक तथा वैज्ञानिक कृषि प्रणाली मार्फत मुलुकलाई औद्योगिकरण गर्ने ।
५. नेतृत्व बदल्ने र युवापुस्तालाई हस्तान्तरण गर्ने
६. देशमा घरेलु उत्पादन बढाई स्वदेशी कल–कारखाना निर्माण गर्ने ।
७. राष्ट्रिय पूँजीको निर्माण गर्ने 
८. पार्टीगत व्यापक संगठन र प्रशिक्षण कार्यक्रम संचालन गर्ने 
९. भ्रष्टाचार रहित शान्तिपूर्ण र सुरक्षित समाजको निम्ति युद्धस्तरमा आफ्ना कार्यकर्ताहरू संचालन गर्ने ।
अन्यथा, जनता कुनै दलका र नेताका पेवा हुन्नन र सधैंभरि मूर्ख पनि रहँदैनन । जनता जनार्दन हुन्छन । केही समय मौन भएर अन्ततोगत्वा तुफानको रूप लिन्छन । संवैधानिक राजतन्त्र पुनस्स्थापित हुने  प्रबल संभावना छ र त्यसो भयो भने पनि राष्ट्र र जनताको वृहत्तर स्वार्थको खातिर हुनेछ । कसैले पीर मान्नु पर्दैन ।

प्रतिकृया दिनुहोस / Comments

Reality Nepal

E-Paper